Logo
  • बिहिवार, कार्तिक १३ २०८३Oct 29 2026

  • images
    images

    भानु बोखिम र भोगेन एक्लेका दुई कविता

    भानु बोखिम र भोगेन एक्लेका दुई कविता


    • आइतवार, जेठ ११ २०७७

    • नेपाल वाइड


    भानु बोखिम र भोगेन एक्लेका दुई कविता

    कवि भानु बोखिम र भोगेन एक्ले साहित्य क्षेत्रमा चिनिएका युवा नाम हुन् । यहाँ हामीले दुईजनाका बेग्लाबेग्लै सिर्जनालाई एकैठाउँ पस्किएका छौं ।

    भानुले पूर्वलडाकूको सन्दर्भमा कविता लेखेका छन् भने भोगेनले गाउँको महत्वलाई कविता मार्फत सम्झाउन खोजेका छन् ।

    पूर्वलडाकुको उच्छवास : भानु बोखिम

    आखिर जसले गाए पनि
    सत्ताको गीत त उस्तै हुँदोरहेछ
    गाउने स्वयमलाई अलौकिक, सुन्नेलाई कर्कस
    कामरेड !
    सिंहदरबारको आसनबाट फुर्सद मिले
    नियालेर हेर्नु मेरो धमिलो आँखा
    छामेर हेर्नु यो आहत छाति
    कोट्याएर हेर्नु मैले बाँचेको अतित

    अनि सम्झनू-
    हिजो बारुद, गोली बोकिहिँडेको विकटमा
    कसरी बाँचेको छु म आज
    तिमीले देखाएको सपनाको विशाल सगरमाथाले किचिएर
    तिम्रो क्रान्तिको समर्थनमा थिए मेरा दाइ
    जो, स्कुलमा केटाकेटीलाई जीवन र संघर्ष पढाउँथे
    एक दिन पढाईरहेकै बेला
    बन्दुक भिरेर स्कुल छिर्यो राज्य
    रोकियो दाइको मुटुको चाल
    आतंकारीहरुको सूचीमा दरिँदै

    मेरी ठूलीदिदी
    आफ्ना स-साना छोराछोरीले घेरिएर
    अँगेनोमा रोटी पकाउँदै थिइन्
    अभावमा पनि सन्तानलाई बचाउनुपर्छ भनेर
    अचानक ढलिन् अगेनो छेउमै
    उनको छातीबाट पार भएको गोली
    निस्किएको थियो- आतंकारीको बहिनीको खोजीमा

    आफन्तको रगतले भिजेको माटो हेरेर सम्झें
    कति निठुर हुन सकेको होला नियति ?
    कति कठोर हुन सकेको होला सत्ताधारी ?
    कति प्रतिकुल बनेको होला समय ?
    त्यो बेला भनेको थियौ कामरेड-
    ‘हामीले उठाउनु छ बन्दुक
    गर्नु छ बिद्रोह अनि बदल्नु छ समय
    बदलिएको समयमा गाईनेछन्
    भुईंतहको मान्छेको गीत
    उदाउनेछ सर्वहाराले चाहेजस्तै जून-घाम
    चल्नेछ समानताको शित्तल हावा’

    सुनौलो भविष्यको नाममा थमाएको थियौ
    एक थान बन्दुक यी हातहरूमा

    कामरेड ! आज तिमी सत्तामा छौ
    आखिर ‘सत्ताको गीत’ त उस्तै रहेछ
    तिमीपनि अलाप्दै छौ कठोरता र क्ररता
    र दाबी गरिरहेका छौ-
    यो इतिहासकै उत्कृष्ट गीत हो !

    ०००

    गाउँको गीत : भोगेन एक्ले
    आउ आउ गाउँ आउ
    अरू केही नभए पनि गाउँमा
    एकटोपी गिठ्ठँ भ्याकुर फलाउन
    एकमानो बीजन उमार्न
    आमाजस्तै मलिलो माटो छ
    तिमीले नै खाएर हुर्किएको त्यो दुधजस्तो
    निरन्तर बगीरहने जरुवाको चिसो पानी छ
    त्यसो र आउ अब गाउँ आउ ।

    जबजब सन्त्रास बढ्छ सहरमा
    गाउामा आउ यहाा शान्ति छ
    हलोले गोली ठोक्दैन
    न त कोदालीले बम पड्काउाछ
    जित्नलाई आउ यहाा कृषि क्रान्ति छ
    मर्दाको मलामी बांच्दाको जन्ती छ
    जबजब बेरोजगारी बढ्छ सहरमा
    गाउामा आउ यहाा रोजगारी छ ।

    तिमीले गाउँ छाडेपछि
    उन्यु फुलेको, वनमनरा झुलेको
    तिम्रो च्याब्जुहरुको घडेरी मात्र खोस्र
    तिमीलाई एकपेट खानु र एकसरो लाउनु पुग्छ ।
    तिमीसँग छैन होला घैया र कागुनीको बिउ
    धन्दा नमान गाउँलाई छोएको छैन सहरले
    गाउँलेसँग प्रसस्त छ अझै दल अनि दिल
    हो, एक पेट र एकसरोले पुग्दैन आज
    कपुरी क, खरायो ख, निकै महङ्गो बनेको छ,
    राम्रो नाना, मिठो खानामा होडाबाजी चलेको छ ।

                                                                                                      अनलाईनखबरबाट साभार

    सम्बन्धित समाचार