शुक्रवार, माघ ५ २०८०
तीर्थराज भट्टराई
हो ! म उल्लु मान्छे
धनी र गरिवको विभेद गरिन
कमजोरी भित्र खेल्दै खेलिन
जात भातको वास्तै गरिन
सबै प्रति समान व्यबहार गरें
श्रद्धाले सधैं शिर झुकाएं
हो ! त्यसैले त म उल्लु मान्छे ।
न हेरें कहिल्यै आस्था नै धेरै
हो न परिवार र सम्पति हेरें
र पनि फतुरको भारी बोक्नु पर्ने
अनि खेप्नु पर्ने आलोचना र तिरस्कार
सद्भाव र सहिष्णुता कहॅा हरायो
यहॅा ?
हो ! त्यसैले त म उल्लु मान्छे
विश्वास माथि प्रतिघात गरिन्छ
आफन्त कै कडा प्रहार हुन्छ
संयमता र ममता विनाको
कता अल्मलियो मेरो समाज ?
खै ! खोजिरहेको छु साथ
तर चौतर्फी भई रहेको छ प्रहार
हो ! त्यसैले त म उल्लु मान्छे
खबरदार !
किन डगमगाउने म
सचेत हॅुदै हात्ती लम्कि रहन्छ
विजुली चम्की रहन्छ
कहिल्यै झुकेन हिमालको शिर
निष्कपट अटल अमर बगिरह्यो नदि
सधैं अरूलाई सितलता दिई
ठिंग ठडिई रहने वरपिपल झैं हुने म
हो ! त्यसैले त म उल्लु मान्छे
कवि तीर्थराज भट्टराई ।